همی آنوپی یا نیمه کوری چیست؟ دلایل + روش های درمان

همی آنوپی به از دست دادن بینایی در یک طرف، چپ یا راست، در هر دو چشم می گویند. این بیماری به دلیل تاثیر بر روی مغز ایجاد می شود. زمانی که برای اولین بار دچار آن می شوید، لازم است تا فورا به اورژانس مراجعه شود. یک متخصص می تواند شما را راهنمایی کند که اگر شرایطی دارید که می تواند باعث ایجاد آن شود، چه کاری انجام دهید.

همی آنوپی چیست؟

همیانوپی همنام (همچنین به عنوان همیانوپسی همنام یا HH شناخته می شود) علامتی است که باعث می شود شما فقط یک سمت – راست یا چپ – میدان بینایی هر یک از چشمان خود را ببینید. “Homonymous” در این زمینه به معنای “یک طرف هر دو چشم” است و “hemianopia” (گاهی اوقات “hemianopsia” نوشته می شود) به معنای “از دست دادن نیمه بینایی” است.

میدان بینایی شما هر چیزی است که وقتی چشمانتان باز است می بینید. وقتی دید شما به درستی کار می کند، همه چیز در سمت راست میدان بینایی شما به سمت چپ مغز شما می رود و هر چیزی که در سمت چپ است به سمت راست مغز شما می رود.

هر عصب بینایی اطلاعات بصری را از هر دو طرف حمل می کند تا زمانی که به نقطه ای در مغز شما به نام کیاسم بینایی (با تلفظ KY-azm) برسد. هنگامی که رشته های عصبی به آنجا می رسند، برخی از رشته ها جهت خود را تغییر می دهند. رشته های عصبی هر دو چشم که سمت چپ دید شما را کنترل می کنند به سمت راست مغز شما می روند و بالعکس.

HH بر سیگنال‌ های یک سمت هر دو چشم که پس از عبور از کیاسم با هم حرکت می‌ کنند، تأثیر می‌ گذارد. به همین دلیل است که HH (همیانوپی همنام) باعث از دست دادن بینایی در یک طرف هر دو چشم می شود. کارشناسان آن را به عنوان یک نقص میدان بینایی طبقه بندی می کنند و شرایطی که باعث ایجاد آن می شود بر روی مغز شما تأثیر می گذارد. معمولاً ناگهانی است، اما برخی شرایط می‌توانند باعث پیشرفت تدریجی آن شوند.

شایع ترین علل همی آنوپی

HH به این معنی است که چیزی سیستم بینایی شما را در یک طرف مغز مختل می کند. بین 42٪ تا 89٪ موارد HH به دلیل این سه وضعیت اورژانسی تهدید کننده زندگی اتفاق می افتد:

1. سکته مغزی
2. حملات ایسکمیک گذرا (TIAs)
3. خونریزی های مغزی (خونریزی های داخل جمجمه ای)

سکته مغزی و TIA

سکته مغزی زمانی اتفاق می افتد که چیزی جریان خون بخشی از مغز شما را مختل کند. بدون جریان خون، مناطق آسیب دیده مغز به درستی کار نمی کنند و شروع به مرگ می کنند. وقتی این حالت شدید باشد یا خیلی طولانی شود، باعث آسیب دائمی مغز می شود. این می تواند به دلیل انسداد (سکته مغزی ایسکمیک) یا خونریزی (سکته مغزی هموراژیک) رخ دهد.

مردم اغلب TIA را “سکته های کوچک” می نامند. آنها مانند سکته مغزی ایسکمیک هستند، اما علائم موقتی هستند (معمولاً در صورت نشستن یا استراحت متوقف می شوند). اما داشتن TIA خطر سکته مغزی را در چند روز آینده به شدت افزایش می دهد. به همین دلیل است که TIA نیز یک اورژانس پزشکی است، درست مانند سکته مغزی.

خونریزی مغزی

خونریزی داخل مغز خطرناک است زیرا خون جایی برای رفتن ندارد. با گذشت زمان، تجمع خون می تواند به مغز شما فشار آورده و به آن آسیب برساند.

سایر شرایطی که می توانند همیانوپی همنام ایجاد کنند:

بسیاری از بیماری های مغزی دیگر نیز زمانی که به نواحی مرتبط با بینایی آسیب می رسانند می توانند باعث HH شوند. برخی از این شرایط خطرناک یا تهدید کننده زندگی هستند. برخی دیگر نسبتاً جزئی هستند و خطر آسیب دائمی حداقل است. نمونه هایی از شرایط دیگری که می توانند باعث HH شوند عبارتند از:

• عفونت و التهاب مغزی (مانند آنسفالیت یا نوروسیفلیس).
• ضایعات مغزی
• تومورهای مغزی (از جمله سرطان)
• ضربه مغزی و آسیب های تروماتیک مغزی (TBIs)
• بیماری های دژنراتیو مغز مانند بیماری آلزایمر یا بیماری کروتزفلد-جاکوب (CJD)
• شرایط التهابی و خود ایمنی مانند مولتیپل اسکلروزیس (MS) یا نورومیلیت اپتیکا (NMO)
• شرایط یا اثرات متابولیک، مانند قند خون پایین (هیپوگلیسمی)
• میگرن (به ویژه میگرن همراه با اورا)
• تشنج و صرع

روش های درمان همی آنوپی

درمان های HH بسته به علت زمینه ای بسیار متفاوت است. برخی از نمونه‌های گزینه‌های درمانی برای شرایط خاصی که می‌توانند باعث همیانوپی همنام شوند عبارتند از:

سکته ایسکمیک یا TIA:

درمان‌های اصلی سکته مغزی ایسکمیک جریان خون را با داروهایی مانند داروهای ضد انعقاد یا داروهای لخته‌ساز (ترومبولیتیک) یا روش‌های پزشکی خاص مانند ترومبکتومی بازیابی می‌کنند.

خونریزی مغزی و سکته هموراژیک:

درمان‌ها معمولاً شامل جراحی (مانند کرانیکتومی یا کرانیوتومی) برای کاهش فشار داخل جمجمه و ترمیم رگ خونی آسیب‌دیده در صورت امکان است.
میگرن: درمان‌ها معمولاً شامل داروهای پیشگیرانه هستند که از بروز میگرن جلوگیری می‌کنند یا داروهای سقط‌کننده (“نجات”) برای متوقف کردن آنها در صورت وقوع. ده ها دارو در یک یا هر دو دسته قرار می گیرند.

تشنج و صرع:

داروهای ضد تشنج می توانند تشنج را متوقف کنند، از آنها پیشگیری کنند یا از هر دو جلوگیری کنند. اگر داروها مؤثر یا مفید نباشند، جراحی صرع نیز یک گزینه است.

چیزی که باید به خاطر بسپارید این است که درمان هایی که برای یک علت موثر هستند ممکن است برای دیگران موثر نباشند، یا می توانند آسیب بیشتری وارد کنند. از آنجایی که گزینه‌های درمانی و عوامل دیگر در بازی وجود دارد، پزشک متخصص بهترین فردی است که در مورد گزینه‌های درمانی برای مورد خاص شما به شما اطلاع می‌دهد.

آیا می توان از همی آنوپی پیشگیری کرد؟

پیشگیری از HH غیرممکن است و به طور غیرقابل پیش بینی اتفاق می افتد. اما اگر اقدامات زیر را انجام دهید، می توانید خطر ابتلا به برخی از شرایطی که باعث آن می شوند را کاهش دهید:

• از وسایل ایمنی مانند کلاه ایمنی و کمربند ایمنی استفاده کنید تا خطر آسیب به سر را کاهش دهید.
• برای جلوگیری یا به تاخیر انداختن سکته مغزی یا شرایط مشابه، به وزنی برسید که برای شما مناسب است.
• شرایط مزمن را برای جلوگیری از مسائل یا رویدادهایی که می‌توانند باعث HH شوند، مدیریت کنید، مانند مصرف داروهای صرع برای جلوگیری از تشنج یا داروهای ضد انعقاد برای جلوگیری از لخته شدن که می‌تواند باعث سکته شود.

چه زمانی برای درمان همی آنوپی باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر قبلا همیانوپسی همنام را تجربه نکرده اید، باید طوری واکنش نشان دهید که انگار یک اورژانس پزشکی است. HH به احتمال زیاد نشانه یک وضعیت اورژانسی تهدید کننده زندگی مانند سکته مغزی یا خونریزی مغزی است.

بهترین و ایمن ترین اقدام این است که فوراً با اورژانس تماس بگیرید. برای دریافت مراقبت های پزشکی نباید خودتان رانندگی کنید زیرا از دست دادن یا اختلال در بینایی شما می تواند رانندگی را برای خود و دیگران خطرناک کند.

اگر قبلا HH را تجربه کرده اید و بیماری تشخیص داده شده ای دارید که می تواند باعث آن شود، نحوه واکنش شما می تواند کمی متفاوت باشد. شما باید از پزشک متخصص خود بپرسید که اگر دوباره دچار آن شدید چه کاری انجام دهید. آنها می توانند راهنمایی های دقیق تری در مورد زمانی که این علامت نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارد به شما بدهند.

اما در صورت شک، ایمن ترین کار این است که تحت مراقبت های پزشکی قرار بگیرید. بسیاری از شرایطی که باعث HH می شوند به زمان حساس هستند و ثانیه ها می توانند تفاوت زیادی ایجاد کنند.

سئوالات متداول درباره همی آنوپی

همیانوپی همنام چگونه است؟

همیانوپی یک سمت میدان بینایی شما، چپ یا راست، در هر دو چشم را به طور همزمان تحت تاثیر قرار می دهد. تشخیص اینکه هر دو چشم را به طور همزمان تحت تأثیر قرار می دهد دشوار است، مگر اینکه به طور خاص بینایی خود را یک چشم آزمایش کنید.

پزشکان متخصص اغلب علائم را به عنوان “مثبت” یا “منفی” توصیف می کنند. این به معنای خوب و بد در این زمینه نیست. در عوض، می تواند به معنای زیر باشد:

علائم منفی (از دست دادن یا کاهش توانایی):

اگر اثر همیانوپی همنام منفی باشد، ممکن است بینایی شما کم شده باشد یا نیمی از میدان بینایی شما تیره یا تاریک به نظر برسد. این علائم معمولاً به این معنی است که ناحیه آسیب دیده آنطور که باید یا اصلاً کار نمی کند.

علائم مثبت (اثر جدید یا اضافی):

علائم مثبت HH می تواند مانند مه یا مه روشن، اعوجاج یا چشمک زدن در قسمت آسیب دیده بینایی شما باشد. این علائم معمولاً نشان می‌دهند که ناحیه آسیب‌دیده هنوز کار می‌کند، اما عملکرد نادرست دارد، مانند تشنج یا میگرن.

چه کاری برای مدیریت همیانوپی همنام می توان انجام داد؟

اگر HH احتمالاً یک مشکل طولانی مدت یا دائمی برای شما است، کارهای زیادی وجود دارد که می توانید برای کمک به سازگاری با شرایط یا جبران آن انجام دهید. یک متخصص می تواند شما را از طریق تمرینات و رویکردهای خاص راهنمایی کند.

روش های بهبود توانایی خواندن عبارتند از:

• از یک لبه مستقیم (مانند نشانک یا خط کش) برای هدایت چشمان خود به خط بعدی متن استفاده کنید.
• با خواندن کلمات در امتداد هر خط از متن، با میل و رغبت بر روی افزایش اندازه حرکات کوچک چشم کار کنید. شما می خواهید هر کلمه را در میدان دید خود “تسخیر” کنید و قبل از خواندن آن را به عنوان یک کلمه کامل بشناسید.
• دست خود را در لبه صفحه قرار دهید تا به راحتی تشخیص دهید که حاشیه ها کجا هستند.
• متن را در زاویه 45 درجه تا 90 درجه نگه دارید تا بجای افقی، به صورت عمودی بخوانید. اگر از دست دادن بینایی شما در سمت راست است، باید به سمت پایین بخوانید. اگر در سمت چپ است، باید به سمت بالا بخوانید. خواندن در یک جهت خاص، خط بعدی متن را در میدان دید شما نگه می دارد.

استراتژی هایی برای بهبود مسیریابی در دنیای اطراف شما عبارتند از:

• هنگام راه رفتن یا حرکت در اطراف، یاد بگیرید که چشمان خود را به سمت قسمت خوب میدان بینایی خود هدایت کنید.
• هنگامی که وارد یک محیط جدید می شوید، مکث کرده و سر خود را بچرخانید تا ناحیه را از طریق قسمت خوب میدان دید خود اسکن کنید. مشاهده کنید که اشیا و افراد کجا هستند و تصویری از آنچه می بینید را به صورت ذهنی بازسازی کنید. انجام این کار، به ویژه در شش ماه اول پس از از دست دادن بینایی، می تواند به تمرین مغز شما کمک کند تا این کار را به طور خودکار انجام دهید.
• هنگامی که به دنبال اشیایی هستید که ممکن است در ناحیه گم شده دید شما باشند، آگاهانه حرکات چشمی بزرگی به آن سمت انجام دهید و سپس اجازه دهید چشمانتان به سمت شیء برگردد.
• هنگام راه رفتن، اجازه دهید یک همراه در سمت نابینا راه برود و بازوی او راهی برای راهنمایی فراهم کند.
• وقتی در موقعیت‌های گروهی قرار می‌گیرید، سعی کنید بایستید یا زاویه دهید تا افراد تا حد امکان در میدان بصری کاری شما قابل مشاهده باشند.
• هنگامی که در یک تئاتر هستید، تا جایی که می توانید در همان سمتی بنشینید که ناحیه از دست رفته میدان بصری شما وجود دارد. این باعث می شود که چه مقدار از کنش در جایی که دیدن آن برای شما آسان تر است باقی بماند.
• بازی های کارتی واقعی (نه کامپیوتری) را انجام دهید و جدول کلمات متقاطع را انجام دهید تا هماهنگی دست و چشم را بازیابی و بهبود بخشید.
• برای بهبود اسکن چشم در فواصل نزدیک، جستجوی کلمه یا پازل جستجوی تصویر را انجام دهید.

سایر درمان ها یا تکنیک ها:

• منشورهای روی عینک (اعم از ادغام شده با لنز یا در ضمیمه های لنز خاص) ممکن است به گسترش مرکز دید شما کمک کنند. منشورها نحوه ظاهر شدن اجسام را تغییر می دهند، که می تواند به شما در جبران ناحیه از دست رفته دیدتان کمک کند.
• رانندگی برای بسیاری از افراد مبتلا به همی آنوپی خطرناک است، به خصوص اگر سایر مشکلات یا علائم مرتبط با مغز را داشته باشید. با پزشک خود در مورد اینکه آیا می توانید و باید رانندگی کنید صحبت کنید. همچنین ممکن است لازم باشد روی یک شبیه‌ساز رانندگی تمرین کنید یا یک آزمون را با یک مربی قبول کنید، که تعیین می‌کند آیا همچنان می‌توانید با خیال راحت رانندگی کنید.
• برخی از سازندگان برنامه های کامپیوتری ادعا می کنند که بازیابی کل میدان دید شما را ارتقا می دهند. اما همه این ادعاها دقیق نیستند و این برنامه ها می توانند گران باشند. با متخصص خود در مورد اینکه آیا این برنامه ها قانونی هستند یا اینکه کجا می توانید برنامه هایی را پیدا کنید که می توانند کمک کنند صحبت کنید.