نیستاگموس چشم چیست؟ علائم و دلایل ابتلا به بیماری لرزش چشم

نیستاگموس حرکات سریع و غیرقابل کنترل چشم است. اگر نیستاگموس دارید، چشمان شما ممکن است بالا و پایین، پهلو به پهلو یا در یک حرکت دایره ای حرکت کنند. گاهی اوقات افراد با آن (نیستاگموس مادرزادی) به دنیا می آیند، اما در آینده نیز می توانید به آن مبتلا شوید که به آن لرزش چشم اکتسابی می گویند. عینک، لنزهای تماسی، داروها و جراحی روش های درمان‌ این بیماری هستند.

نیستاگموس چیست؟

نیستاگموس (تلفظ “ni-STAG-muhs”) وضعیتی است که در آن چشمان شما حرکات سریع، تکراری و کنترل نشده انجام می دهند. چشمان شما ممکن است در جهات مختلف حرکت کنند که به آن دودوئک و یا بیماری لزرش چشم نیز می گویند:

1. پهلو به پهلو (نیستاگموس افقی)
2. بالا و پایین (نیستاگموس عمودی)
3. در یک دایره (نیستاگموس چرخشی یا پیچشی)

حرکات می توانند از الگوهای مختلفی پیروی کنند. چشمان شما ممکن است:

در یک جهت حرکت کنید و سپس در جهت مخالف حرکت دهید تا اصلاح شود (نیستاگموس تند و سریع)
با حرکتی ثابت و پاندول مانند به جلو و عقب حرکت کنید (نیستاگموس آونگی)
این حرکات چشم می تواند باعث مشکلات بینایی، درک عمق، تعادل و هماهنگی شود.

انواع نیستاگموس یا لرزش چشم

لرزش چشم در کودکان و بزرگسالان! دودوئک هم کودکان و هم بزرگسالان را درگیر می کند. دو نوع وجود دارد: مادرزادی یا نوزادی (شروع در بدو تولد یا در چند ماه اول زندگی) و اکتسابی (شروع پس از 6 ماهگی).

• 1- نیستاگموس مادرزادی یا نوزادی:

نوزادانی که با نیستاگموس متولد می شوند معمولا بین 6 هفته تا 3 ماهگی علائم را نشان می دهند. گاهی اوقات، والدین لرزش چشم را به فرزندان خود منتقل می کنند، اما علت دقیق آن همیشه مشخص نیست. کودکان مبتلا به دودوئک مادرزادی اغلب آن را در هر دو چشم دارند. چشمان آنها معمولاً از یک طرف به طرف دیگر حرکت می کند. علامت اصلی تاری دید است.

کودکان مبتلا به این عارضه معمولاً آن را در هر دو چشم دارند که یک طرف به طرف دیگر حرکت می کنند. معمولاً پزشکان نمی دانند چه چیزی باعث وضعیت کودک می شود. گاهی اوقات ارثی است. کودکان مبتلا به نیستاگموس معمولا چیزها را به عنوان “لرزش” نمی بینند. در عوض، ممکن است تاری دید داشته باشند.

• 2- نیستاگموس اکتسابی:

نیستاگموس اکتسابی در مراحل بعدی زندگی ایجاد می شود و در بزرگسالان شایع تر است. نیستاگموس ممکن است نشانه ای از یک بیماری باشد که بر مغز، چشم یا گوش شما تأثیر می گذارد. یا ممکن است اصلاً به یک بیماری مربوط نباشد. ممکن است فقط نحوه عملکرد بدن شما باشد. گاهی نیستاگموس ناشی از مصرف الکل و مواد مخدر است. بزرگسالان مبتلا به نیستاگموس اکتسابی اغلب بینایی خود را لرزان توصیف می کنند.

اسپاسموس نوتانس نوعی نیستاگموس اکتسابی است که کودکان را تحت تاثیر قرار می دهد. معمولاً بین 6 ماهگی تا 3 سالگی تشخیص داده می شود. این نوع نیستاگموس معمولاً بدون درمان در سنین 2 تا 8 سالگی بهبود می یابد. بر خلاف کودکان مبتلا به نیستاگموس مادرزادی، بزرگسالان مبتلا به نیستاگموس اغلب می گویند که چیزهای اطرافشان لرزان به نظر می رسند.

علائم نیستاگموس چشم چیست؟

بزرگترین علامت لرزش چشم حرکت غیرقابل کنترل در چشم است. علائم دودوئک به شرایط ایجاد کننده آن بستگی دارد و شامل موارد زیر است:

1. احساس می کنید که اطراف شما در حال حرکت است (اسیلوپسی).
2. لرزش یا تاری دید
3. سرگیجه
4. مشکل در دیدن در تاریکی
5. مشکلات بینایی
6. نگه داشتن سر در حالت چرخشی یا کج
7. احساسی که دنیا دارد می لرزد
8. مشکلات تعادل
9. حساسیت به نور یا مشکل در دید در تاریکی.
10. سرگیجه یا احساس اینکه در حال چرخش هستید (سرگیجه).

علت نیستاگموس چیست؟

مغز شما حرکات چشم را در ارتباط با ساختارهای موجود در گوش به نام سیستم دهلیزی کنترل می کند. هنگامی که سر خود را حرکت می دهید به طور خودکار چشمان شما را تنظیم می کند تا تصویری که می بینید در فوکوس باقی بماند. در افراد مبتلا به نیستاگموس، مشکلی مانع از کارکرد مغز، سیستم دهلیزی و چشم شما می شود. نیستاگموس می تواند نشان دهنده یک مشکل چشمی دیگر، یک بیماری عصبی یا مشکل در قسمت هایی از گوش داخلی باشد که تعادل و هماهنگی را کنترل می کند. علل و عوامل خطر دودوئک عبارتند از:

• مشکلات رشدی در مغز یا چشم شما.
• اختلالات شبکیه چشم یا عصب بینایی.
• اختلالات گوش داخلی، مانند سرگیجه موضعی حمله ای خوش خیم (BPPV) و بیماری منیر
• سکته
• تومور مغزی
• ضربه به چشم یا سر
• مصرف الکل یا مواد مخدر
• آلبینیسم (فقدان رنگدانه در پوست)
• مشکلات بینایی، از جمله نزدیک بینی یا آستیگماتیسم
• برخی داروها مانند داروهای ضد تشنج
• بیماری‌ هایی که بر سیستم عصبی مرکزی شما تأثیر می‌ گذارند، مانند مولتیپل اسکلروزیس (MS)
• مشکلات چشمی در نوزادان، از جمله استرابیسم (چشم های ضربدری)، مشکلات تمرکز و آب مروارید

گاهی اوقات، دلیل روشنی وجود ندارد. این دودوئک ایدیوپاتیک نامیده می شود.

نیستاگموس چگونه تشخیص داده می شود؟

اگر فکر می کنید ممکن است شما یا فرزندتان علائم نیستاگموس را داشته باشید، به چشم پزشک مراجعه کنید. آنها به داخل چشم های شما نگاه می کنند و بینایی شما را آزمایش می کنند. آنها همچنین به دنبال سایر مشکلات چشمی خواهند بود.

یک متخصص مراقبت از چشم به نام چشم پزشک معمولا نیستاگموس را تشخیص می دهد. آن ها یک معاینه چشم انجام می دهند و در مورد علائم شما می پرسند. آن ها مشکلات چشمی مربوط به نیستاگموس، از جمله استرابیسم، آب مروارید یا مشکلات شبکیه چشم یا عصب بینایی را بررسی خواهند کرد. متخصصان دیگر، مانند پزشکان مغز (عصب شناسان) و گوش پزشکان (متخصص گوش و حلق و بینی) نیز می توانند نیستاگموس را تشخیص دهند و از نظر بیماری های مغزی یا گوش داخلی که باعث آن می شوند، آزمایش کنند.

آزمایشات لازم برای تشخیص لرزش چشم:

ممکن است نیاز به آزمایش‌های اضافی با ارائه دهندگان مختلف داشته باشید تا بفهمید چه چیزی باعث ایجاد نیستاگموس می‌ شود. یک چشم پزشک ممکن است آزمایشاتی را انجام دهد تا ببیند آیا بیماری چشمی باعث ایجاد نیستاگموس می شود یا خیر. یک متخصص مغز و اعصاب ممکن است آزمایشاتی را انجام دهد تا ببیند آیا بیماری مغزی باعث ایجاد نیستاگموس شده است یا خیر. یک متخصص گوش و حلق و بینی یا شنوایی شناس ممکن است آزمایش کند که آیا نیستاگموس به بیماری گوش داخلی مربوط است یا خیر.

آزمایشات ممکن است شامل موارد زیر باشد:

1. یک معاینه عصبی
2. معاینه گوش
3. ضبط حرکات چشم (مانند الکترونیستاگموگرافی و ویدئونیستاگموگرافی).
4. تست های تصویربرداری برای گرفتن عکس از مغز شما، مانند سی تی اسکن (اسکن توموگرافی کامپیوتری) یا MRI (تصویربرداری تشدید مغناطیسی).
5. آزمایشات ژنتیکی برای شناسایی جهش های ژنتیکی ارثی (خطاهای موجود در DNA شما) مرتبط با برخی از اشکال نیستاگموس مادرزادی

آیا نیستاگموس قابل اصلاح است؟

اصلاح نیستاگموس بستگی به شرایط پزشکی متخصص آن دارد. گاهی اوقات، درمان بیماری زمینه ای می تواند لرزش چشم اکتسابی را اصلاح کند. به عنوان مثال، درمان بیماری گوش داخلی که باعث ایجاد دودوئک می شود، می تواند علائمی مانند لرزش بینایی یا سرگیجه را بهبود بخشد.

در برخی شرایط، مغز و سیستم دهلیزی شما آسیب را جبران می کند و نیستاگموس به مرور زمان از بین می رود یا کاهش می یابد.

انواع خاصی از نیستاگموس مادرزادی ممکن است بعداً در زندگی ناپدید شوند. انواع دیگر را نمی توان به طور کامل درمان کرد، اما درمان مناسب می تواند علائم را مدیریت کند.

راه های درمان بیماری لرزش چشم چیست؟

درمان نیستاگموس به علت آن بستگی دارد. افرادی که با لرزش چشم متولد می شوند، نمی توانند از این عارضه درمان شوند. با این حال، آن ها ممکن است از عینک یا لنزهای تماسی بهره مند شوند. این ها دودوئک را برطرف نمی کنند، اما داشتن دید واضح تر می تواند به کند کردن حرکات چشم کمک کند.

به ندرت ممکن است جراحی برای تغییر موقعیت عضلات چشمی که چشم را حرکت می دهند انجام شود. این امر باعث می‌شود که سر نیازی به چرخش نداشته باشد تا چشم‌ها حرکت نکنند. با این حال، جراحی نیستاگموس را اصلاح یا درمان نمی کند. این فقط به کسی اجازه می دهد تا سر خود را در وضعیت راحت تری نگه دارد تا حرکت چشم را محدود کند.

گاهی اوقات نیستاگموس اکتسابی می تواند از بین برود. این در صورتی اتفاق می افتد که شرایطی که باعث ایجاد نیستاگموس می شود درمان شود. این می تواند شامل درمان یک مشکل پزشکی یا قطع مصرف مواد مخدر یا الکل باشد.

پزشک متخصص چشم شما درمان را بر اساس آنچه باعث ایجاد نیستاگموس شما می شود توصیه می کند. آن ها همچنین تاریخچه سلامت و ترجیحات شخصی شما را در نظر خواهند گرفت.

• 1- عینک یا لنز تماسی:

دید واضح تر می تواند به کند کردن حرکات سریع چشم مرتبط با لرزش چشم کمک کند. پزشک متخصص شما ممکن است عینک یا لنز تماسی را برای مدیریت علائم توصیه کند. شما ممکن است به لنزهای منشوری نیاز داشته باشید که میزان حرکت چشمان شما را برای دیدن واضح محدود می کند.

• 2- داروها:

برخی از داروها می توانند علائم نیستاگموس را در بزرگسالان کاهش دهند، مانند گاباپنتین (ضد تشنج)، باکلوفن (شل کننده عضلانی) و اونابوتولینوم توکسین. پزشک متخصص بینایی شما تعیین خواهد کرد که آیا شما از هر دارویی سود می برید یا خیر.

• 3- جراحی عضلات چشم:

در موارد نادر، پزشک شما ممکن است جراحی استرابیسم را توصیه کند. در طی این روش، جراح ماهیچه‌ هایی را که چشم را حرکت می‌ دهند، تغییر مکان می‌ دهد. این جراحی دودوئک را درمان نمی کند، اما حرکت چشم شما را بهبود می بخشد. برای دیدن واضح نیازی نیست سر خود را آنقدر کج کنید یا بچرخانید.

• 4- جراحی اصلاح بینایی:

اگر نیستاگموس دارید و نزدیک بین هستید، ممکن است از جراحی اصلاح بینایی با لیزر – مانند لیزیک – بهره مند شوید. جراحی لیزر چشم نیستاگموس را درمان نمی کند، اما بینایی شما را بهبود می بخشد. بهبود بینایی می تواند علائم نیستاگموس شما را کاهش دهد.

چگونه می توان از نیستاگموس جلوگیری کرد؟

در حال حاضر هیچ راهی برای جلوگیری از لرزش چشم وجود ندارد. اما می توانید با درمان علت زمینه ای علائم را کاهش دهید.

نکاتی برای زندگی با لرزش چشم

کارهایی وجود دارد که می توانید در خانه انجام دهید تا به راحتی با “لرزش چشم” خود مقابله کنید. از کتاب‌ های چاپ بزرگ استفاده کنید و اندازه چاپ را در کامپیوتر، تبلت و تلفن خود افزایش دهید. نور بیشتر ممکن است به بینایی نیز کمک کند.

اگر فرزندتان دودوئک دارد، او را تشویق کنید که از چشمانش استفاده کند. استفاده از اسباب‌ بازی‌ های بزرگ و رنگ‌ های روشن راحت‌ تر است. اسباب بازی هایی را انتخاب کنید که صدا ایجاد می کنند و بافت های منحصر به فردی دارند.

اجازه دهید فرزندتان کتاب‌ ها را نزدیک چشم‌ هایش نگه دارد و سرش را کج کند. اجازه دهید آن ها از کلاه یا عینک های رنگی استفاده کنند. حتی در داخل خانه برای کاهش تابش خیره کننده.

با معلم فرزندتان صحبت کنید تا کار در مدرسه راحت تر شود. به اشتراک گذاشتن کتاب یا مقاله برای آن ها سخت خواهد بود. بگذارید آن ها انتخاب کنند که کجا بنشینند تا بتوانند تخته و معلم را ببینند.

چه زمانی باید به متخصص بینایی و چشم خود مراجعه کنم؟

اگر متوجه هر گونه تغییر در بینایی خود یا مشکلاتی در تعادل یا هماهنگی شدید، فوراً با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود تماس بگیرید. به یاد داشته باشید که نیستاگموس می تواند نشانه ای از مشکلات جدی سلامتی باشد. تشخیص و درمان سریع ضروری است.

اگر قبلاً نیستاگموس در شما تشخیص داده شده است، در صورت بدتر شدن علائم به پزشک خود اطلاع دهید.

اگر دچار نیستاگموس باشم چه انتظاری باید داشته باشم؟

لرزش چشممی تواند کارهای روزمره را چالش برانگیزتر کند. گاهی اوقات، انواع مشاغل و سرگرمی های شما را محدود می کند.

نیستاگموس به ندرت به طور کامل از بین می رود، اما می تواند با گذشت زمان بهبود یابد. ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی می تواند به شما کمک کند تا درمانی را پیدا کنید که برای شما مفید باشد.

نیستاگموس چقدر شایع است؟

محققان به طور قطع نمی دانند که چند نفر در جمعیت عمومی به نیستاگموس مبتلا هستند. مطالعات قبلی گزارش داده اند که از هر 10000 نفر، 6 تا 24 نفر به نوعی نیستاگموس مبتلا هستند.

آیا نیستاگموس یک بیماری جدی است؟

نیستاگموس به خودی خود خطرناک تلقی نمی شود. اما ممکن است با شرایط سلامتی جدی، به ویژه مواردی که بر مغز شما تأثیر می گذارد، مانند سکته مغزی، تومور مغزی، سمیت، ضربه به سر (آسیب) و بیماری های التهابی مرتبط باشد.

جمع بندی:

دودوئک می تواند بینایی، حس تعادل و توانایی قضاوت فاصله ها را ضعیف کند. این بیماری به طور کامل قابل درمان نیست، اما درمان ها می توانند به مدیریت علائم کمک کنند. از متخصص بینایی خود برای منابع بخواهید. یادگیری همه چیز در مورد نیستاگموس می تواند به شما در انتخاب بهترین درمان کمک کند. این می تواند به شما کمک کند تا وضعیت خود را مدیریت کنید تا بتوانید به انجام کارهایی که از آن لذت می برید ادامه دهید.